josegelado.blogspot.com

miércoles, 22 de abril de 2026

O Mal de Maruxa (Portugués)


Vai Maruxa a toda a pressa, cruza-se com uma amiga. Diz-lhe: «Tenho muita pressa, falaremos noutro dia».
Pouco depois volta a vê-la, desta vez sim, ela para. Põem-se logo à conversa, coisa que a ambas agrada.

Vem a típica pergunta: «Onde ias com tal pressa? Sendo hoje um dia normal, sem missa nem haver festa».
«Tinha consulta no médico, ia com a hora contada. Precisava de um diagnóstico e que bem me examinasse».

«Não me digas que estás doente, se estás feita uma rosa! Com um corpo estupendo, cada dia mais formosa».
«De aparência estou muito bem, todos dizem: "que fidalga!". O que me anda a incomodar é o lá de baixo, na "baixa".

Uns dias sinto que pica, outros dias nem o sinto. É uma coisa muito estranha, e não creias que te minto».
Ele mandou-me ao ginecologista, que rápido me avisou: «Esquece lá fazer amor... o chouriço até queimou!».

Olhou-me com muita atenção, fez-me uma exploração. Não tardou nem dez minutos e encontrou a solução.
Perguntou-me de onde era, respondi-lhe: «De Padrón». «Pois deixa de comer pimentos... que uns picam e outros non!».

Maruxa e o médico (Gallego)

 .


Vai Maruxa a toda présa, crúzase cunha amiga. Dille: «Teño moita présa, falaremos outro día».

Ao pouco vólvea ver, esta vez si que se para. Póñense a murchar un pouco, que a leria a ninguén cansa.

Vén a típica pregunta: «¿Onde ias con tanta présa? Sendo hoxe un día calquera, sen procesión nin igrexa».

«Tiña cita aló no médico, ía coa hora pegada. Precisaba un diagnóstico e que ben me revisara».

«Non me digas que estás mala, se estás feita unha rosa! Cun corpo de moza nova, cada día máis fermosa».

«De presencia estou moi ben, dinme todos: "¡Que galana!". Pero o que me trae de cabeza é o de debaixo da saia.

Que uns días dame proído e outros días nin o sinto. É unha cousa ben estraña, e non creas que che minto».

Mandouna para o especialista, que rápido lle avisou: «Olvídate do querer... ¡que o chourizo se queimou!».

Mirouna con moito tino, fíxolle unha exploración. Non tardou nin dez minutos e atopou a solución.

Preguntoulle de onde era, ela dixo: «De Padrón». «¡Pois deixa de comer pementos, que uns pican e outros non!».

Marusa con prisa (Castellano)


 

Va Maruxa a toda prisa, se cruza con una amiga. Le dice: «Tengo prisa, hablaremos otro día».
Al poco la vuelve a ver, esta vez sí se detiene. Se ponen a cotillear, una cosa que entretiene.
Es la típica pregunta: «¿A dónde ibas tan de prisa? Si era un día normal y este día no hay misa».
«Tenía cita en el médico, iba con la hora pegada. Necesitaba un diagnóstico y, además, que me mirara».
«No me digas que estás mala, si estás hecha una rosa. Con un estupendo cuerpo, cada día más hermosa».
«De presencia estoy muy bien, todos dicen: "¡Qué maja!". Lo que me está molestando es lo de la parte baja.
Que unos días me pica y otros días ni lo siento. Es una cosa muy extraña, y no creas que te miento».
El doctor la mandó al ginecólogo, este rápido le dijo: «Olvídate de hacer el amor... ¡puedes fundir el chorizo!».
La miró con mucha ciencia, le hizo una exploración. No tardó ni diez minutos y encontró la solución.
Me preguntó de dónde era, le contesté: «De Padrón». «¡Pues deja de comer pimientos, que unos pican y otros no!».